Nöbetçi Eczaneler
12 Mart 1921…
Bu tarih sıradan bir gün değildir.
Bu tarih,
Türk milletinin bağımsızlık iradesinin kelimelere döküldüğü gündür.
Bu tarih,
Bir milletin imanının, kanının ve iradesinin mısralara dönüştüğü gündür.
Anadolu yanıyordu.
Cephelerde Mehmetçik yokluk içinde savaşıyordu.
Millet açtı, yorgundu ama teslim olmaya niyeti yoktu.
İşte tam o günlerde Türk milletinin ruhunu anlatacak bir marş gerekiyordu. Çünkü savaş sadece silahla kazanılmaz; inançla, imanla ve ruhla kazanılır.
700’den fazla şiir gönderildi.
Ama o marşın kelimeleri sıradan bir kalemden çıkamazdı.
O kelimeler, milletin yüreğinden kopmalıydı.
Ve o kalem Mehmet Akif Ersoy’un kalemiydi.
Akif, yarışmada para ödülü olduğu için başta katılmadı. Çünkü onun kalemi satılık değildi. O kalem millet için yazardı.
Dönemin Maarif Vekili Hamdullah Suphi Tanrıöver’in ısrarıyla kaleme sarıldı. Ve o gece sadece bir şiir yazılmadı…
Bir milletin karakteri yazıldı.
12 Mart 1921’de Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde o şiir okunduğunda meclis ayağa kalktı. Alkışlar yükseldi. Çünkü herkes biliyordu: Bu sadece bir marş değildi.
Bu, Türk milletinin bağımsızlık yeminiydi.
Akif kazandığı 500 lirayı bile kabul etmedi.
Orduya bağışladı.
Çünkü o marş para için yazılmamıştı.
O marş kan için, vatan için, bayrak için yazılmıştı.
Ve o marşın ilk kelimesi bile bir milletin karakterini anlatıyordu:
“Korkma!”
Evet…
Türk milletine söylenen ilk söz buydu.
Korkma!
Çünkü Türk milleti tarih boyunca diz çökmedi.
Çünkü Türk milleti esareti kabul etmedi.
Çünkü Türk milleti bağımsızlığı karakter yaptı.
Bugün bize düşen görev sadece İstiklal Marşı’nı törenlerde okumak değildir.
Onu anlamaktır.
Onu yaşatmaktır.
Onu korumaktır.
Çünkü İstiklal Marşı sadece geçmişin hatırası değildir.
O, geleceğin de emanetidir.
Ve biz o emanete sahip çıktığımız sürece
al sancak bu göklerde sonsuza kadar dalgalanacaktır.
Rabbim bir daha bu millete İstiklal Marşı yazdırmasın.
Strateji Uzmanı
Gazeteci Yazar
Gökalp Şentürk
YORUMLAR