Ay-Yıldıza Uzanan El Kırılsın!

Türk bayrağına el uzatmak,

Türk milletine savaş ilan etmektir.

Bu kadar açık, bu kadar nettir.

Nusaybin–Kamışlı hattında yaşanan alçaklık; ne bir “protesto”, ne bir “tepki”, ne de masum bir hadisedir. Bu, doğrudan doğruya Türk’ün namusuna, şerefine, tarihine yapılan bir saldırıdır. Ay-yıldızlı bayrağa yapılan her saygısızlık, şehit mezarlarını tekmelemekle eşdeğerdir.

Şunu herkes bilsin:

Türk bayrağı, diplomatik bir bez parçası değildir.

O bayrakta Malazgirt vardır,

Çanakkale vardır, Sakarya vardır,

15 Temmuz vardır.

O bayrakta anaların gözyaşı, yetimlerin duası, şehitlerin kanı vardır.

Ve siz, o bayrağa el uzatacak kadar alçaksanız;

Karşınızda 85 milyonluk bir millet bulursunuz.

Bu saldırı bir tesadüf değildir.

Bu saldırı, Türkiye’nin sınır ötesindeki kararlılığını, devlet aklını ve terörle mücadelesini hedef alan kirli bir provokasyondur. Kimlerin düğmeye bastığı, kimlerin cesaret verdiği, kimlerin perde arkasında sırıttığı bellidir. Ama unutulan bir şey var:

Türk’ün sabrı edep içindir, acizlikten değil.

Bayrağımıza yapılan bu alçak saldırı karşısında susan, eğilip bükülen, “aman gerginlik olmasın” diyen herkes şunu iyi bilsin:

Bayrak söz konusuysa, denge değil duruş olur.

Devlet olmanın gereği budur, millet olmanın şerefi de.

Bugün sınırda bayrağa saldıranlar, aslında yarın bu milletin birliğine, vatanın bütünlüğüne saldırmayı hedefleyenlerdir.

O yüzden mesele yalnızca bir bayrak direği değil; mesele Türk’ün geleceğidir.

Bu topraklarda Ay-yıldız yere düşmez.

Düşürmeye kalkanın başına dünya düşer.

Son sözüm nettir:

Türk bayrağına uzanan her el, karşılığını misliyle görür.

Bu millet unutur gibi yapar ama hesabı kapatmaz.

Ay-yıldız göklerde dalgalandıkça, bu millet diz çökmez.